Spis treści

 
UNIWERSYTET - rok siódmy

Przemówienie JM Rektora Uniwersytetu Opolskiego podczs inauguracji roku akademickiego 3 X 2000 roku


Wchodzimy w siódmy rok istnienia Uniwersytetu Opolskiego i pragnę stwierdzić z satysfakcją, że nie słabnie tempo przemian, jakie zachodzą w naszej społeczności akademickiej. Jesteśmy nadal świadkami wielkiej dynamiki i zadziwiającej ekspansji naszego młodego Uniwersytetu na wielu obszarach, a zwłaszcza intelektualnym i inwestycyjnym.

W momencie tworzenia Uniwersytetu jego społeczność (studenci i pracownicy) liczyła około 9 tysięcy osób. Po sześciu latach działalności wspólnota uniwersytecka przekroczyła 18 tysięcy osób, a tym samym podwoiła swą liczbę.

Nieustannie wzbogaca się spektrum uprawianych na Uniwersytecie dyscyplin naukowych oraz jego oferta dydaktyczna.

Młodzież może podejmować studia już na 24 kierunkach z możliwością wyboru 39 specjalności, na 5 kierunkach studiów doktoranckich oraz 36 różnych studiach podyplomowych. Tworzymy coraz to nowe studia podyplomowe, policencjackie i doktoranckie.

W ubiegłym roku dwa kierunki studiów - filologia polska i teologia - po bardzo wysokiej ocenie komisji złożonych ze specjalistów z różnych uniwersytetów otrzymały akredytacje. W tym roku spodziewamy się, że kilka kolejnych kierunków, które zgłosiły akces poddania się wysoko specjalistycznym ocenom, otrzyma również akredytacje, ten najwyższy jakościowy certyfikat, który przyznawany jest w polskim uniwersyteckim systemie edukacyjnym.

Pragnę wyrazić stanowisko kierownictwa Uniwersytetu, iż dbałość o poziom oferowanych usług edukacyjnych w naszej uczelni uważamy za jedno z najważniejszych zadań stojących przed społecznością akademicką.

Powiększa się też i modernizuje infrastruktura materialna Uniwersytetu. Dziś liczy ona 34 obiekty, wśród których znajdują się ogromne kubaturowo domy studenckie, zespoły pałacowe w Kamieniu Śląskim i Dąbrowie, kościół akademicko-seminaryjny, biblioteki (Główna i Wydziału Teologicznego), zabytkowe budowle (Villa Academica i zabudowania klasztoru podominikańskiego).

Uniwersytet Opolski staje się jedną z większych uczelni w kraju. Jest dziś już jednym z największych pracodawców na Śląsku Opolskim, wielkim specyficznym przedsiębiorstwem, swoistym miastem w mieście. Dla Opola jest jednym z najważniejszych czynników rozwoju miasta. Wystarczy wspomnieć, iż tylko w ubiegłym roku akademickim UO przeznaczył na inwestycje i remonty 27 mln złotych.

W obecnym roku Opole znalazło się wśród 100 miast w Polsce najwięcej inwestujących - udział Uniwersytetu Opolskiego w inwestycjach jest akcentem dominującym.

Uniwersytet zmienia oblicze i jednocześnie wyraziście wpływa na zmianę oblicza miasta; stymuluje rozwój kultury, nauki i oświaty. Promieniuje na płaszczyźnie edukacyjnej na cały Śląsk oraz ziemię częstochowską i południową Wielkopolskę.

Uniwersytet skupia tysiące studentów, którzy do miasta wnoszą żywioł młodości i pokaźne finanse.

Atrakcyjność i rezonans Uniwersytetu


Od początku swego istnienia UO jest przedmiotem wielkiego zainteresowania kolejnych roczników polskich maturzystów. Z każdym rokiem staje się uczelnią ponadregionalną, coraz szerzej oddziaływującą i promieniującą. Wśród studentów naszego Uniwersytetu można obecnie spotkać absolwentów szkół od Sanoka po Szczecin, od Augustowa po Żagań. Tak szeroko promieniuje dobra opinia o naszym Uniwersytecie. Są kierunki studiów, gdzie na jedno miejsce zgłaszało się nawet 10 kandydatów. W tym roku najbardziej obleganymi i najbardziej atrakcyjnymi kierunkami studiów okazały się: administracja, resocjalizacja, politologia, psychologia i tradycyjnie już anglistyka i germanistyka.




W redakcji paryskiej ,Kultury", styczeń 2000 r. Na zdjęciu: Zofia Hertz, redaktor Jerzy Giedroyc, rektor UO prof. Stanisław S. Nicieja.


W sumie w tym roku na UO zdawało ponad 8 tysięcy kandydatów. Na studia stacjonarne i zaoczne przyjęliśmy ponad połowę z nich, tj. 4.660 maturzystów. Podobnie jak w latach ubiegłych ponad 3.500 maturzystów odeszło zawiedzionych i rozczarowanych z sal egzaminacyjnych: mimo że zdali egzaminy, nie znaleźli się na listach nowo przyjętych studentów. Większość z nich walczyła później o prawo i przywilej studiowania na komisjach odwoławczych.

Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, którą kierowali w tym roku prorektor prof. Leszek Kuberski i dr Jerzy Wiechuła, wykonała gigantyczną pracę - często w wielkim dyskomforcie, nie mogąc przyjąć na studia wszystkich, którzy na to zasługiwali. Uczelnia osiągnęła bowiem górną granicę wydolności dydaktycznej. Jeżeli chcemy nasz Uniwersytet rozwijać, a tym samym spełniać nadzieje i potrzeby nowych pokoleń Polaków, musimy inwestować.

Inwestycje


Działając pod presją rzeczywistości, w której istnieje ogromne zapotrzebowanie na wysoko specjalistyczne wykształcenie, Uniwersytet od czterech lat nie przestaje być wielkim placem budowy. Kontynuujemy - przy ogromnych trudnościach ze zdobywaniem funduszy - budowę jednego z największych domów studenta w kraju - 14-kondygnacyjnego akademika, który ma nosić imię ,Niechcic", z nowoczesnym obserwatorium astronomicznym na dachu. Potrzeba nam jeszcze 12 mln, aby budowę tę zakończyć i oddać do dyspozycji studentów 600 miejsc noclegowych, co przy obecnych 1800, którymi dysponuje Uniwersytet, będzie poważnym poszerzeniem oferty mieszkaniowej. Bryła architektoniczna i wyposażenie tego akademika będą bardzo nowoczesne i efektowne. Teren wokół zagospodarujemy obsadzając go oryginalną roślinnością.

W najbliższych miesiącach przejdzie gruntowny remont stojący w pobliżu nowego akademika budynek dawnego liceum, gdzie zostanie zmieniony dach i elewacja. Po wybudowaniu w ubiegłym roku akademickim stacji benzynowej z dużym zapleczem handlowym, co wpłynęło na urodę wjazdu na główny kampus uniwersytecki, przychodzi czas, aby z pomocą władz miejskich zagospodarować plac między budynkami anglistyki i salą gimnastyczną, który znajduje się obecnie w mocno opłakanym stanie. Musi być stamtąd usunięty szpetny magazyn odczynników chemicznych. W tym miejscu ma być piękny skwer oświetlony lampami oxfordzkimi, wypełniony ławkami i oryginalną roślinnością.

Przed kilku miesiącami zakończyliśmy gruntowny remont zupełnie zniszczonej przez powódź Villi Academica na wyspie Pasieka. Ta stara willa z 1910 r., o interesującej architekturze, z pięknym ogrodem, której budowniczym i właścicielem był znany opolski hurtownik win Wilhelm Schreiber, została przekształcona w nowoczesne i bardzo efektowne centrum konferencyjne UO. Obok pięknych wnętrz sal konferencyjnych, w których można przyjmować najbardziej zacnych gości, jest tam sześć eleganckich pokoi gościnnych. Uniwersytetowi taki obiekt w mieście był niezbędny. Jest dzisiaj jedną z jego pięknych wizytówek. Należy stwierdzić, że odbudowa tej willi, którą przeprowadzała opolska firma BESCO za kwotę 1 mln 800 tysięcy zł, była możliwa dzięki poważnemu, osobistemu wsparciu ministra Jerzego Widzyka, do którego miałem satysfakcję dotrzeć osobiście i przekonać go o sensie zainwestowania w ten zabytkowy obiekt.

Villa jest wyposażona w stylowe meble i obdarowana przez pana Norberta Kwaśnioka, przemysłowca z Rybnika, oryginalną secesyjną rzeźbą bogini urodzaju Ceres, która zdobi główną salę konferencyjną.

W marcu br. firma Rekonsbud, kierowana przez pana Mariana Habrajskiego, po wygranym przetargu przystąpiła do budowy 5-kondygnacyjnego Collegium Pedagogicum. Budynek wzniesiony w miejscu dawnego baraku, służącego ponad 30 lat najpierw politologom, a potem pedagogom, został wybudowany w imponującym tempie pięciu miesięcy. Za kilkadziesiąt minut otworzymy go oficjalnie. Przestronne nowoczesne sale i korytarze, efektowna architektura będą obecnie służyć studentom kierunków pedagogiczno-edukacyjnych. Są tam stworzone takie warunki, które postuluje nowoczesna dydaktyka. Jestem przekonany, że Collegium Pedagogicum będzie chlubą naszego Uniwersytetu. Wybudowaliśmy je z własnych, uniwersyteckich funduszy, które przez lata prowadząc oszczędną politykę finansową zgromadziliśmy, głównie dzięki pracy kadry Instytutu Studiów Edukacyjnych oraz fachowości p. Marii Najdy, kwestora naszego Uniwersytetu.

Od półtora roku firma Rekonsbud p. Mariana Habrajskiego prowadzi remont budynku o powierzchni użytkowej ponad 7 tysięcy m2 - w chwili obecnej centralnej inwestycji Uniwersytetu - dawnego zabytkowego kompleksu poklasztornego stojącego w centrum miasta przy pl. Kopernika, na tzw. opolskim Akropolu, najwyżej położonej i najstarszej dzielnicy miasta.

Przypomnę, że tę zabytkową budowlę, w stanie krańcowej dewastacji, Uniwersytet przejął przed czterema laty. Przez długi okres, w którym obiekt nie miał swego gospodarza, zawilgocony, narażony na nieprzychylne warunki atmosferyczne, pozbawiony fundamentów w najstarszej - środkowej części, a w związku z tym przy tendencji obsuwania i zapadania się gruntu - groziło mu po prostu zawalenie. Niemal wszystkie wewnętrzne łukowe stropy ze starej cegły miały rozwarstwienia i rozszerzające się pęknięcia.

W ciągu czterech lat wykonaliśmy ogromny wysiłek, by zdobyć środki na projekt i jego realizację, które szacowane są na 30 mln zł. Z własnych środków i różnego typu dotacji zdobyliśmy 7 mln, a w ostatnim roku, po ogromnych zabiegach i sporządzeniu precyzyjnej dokumentacji, uzyskaliśmy z Komitetu Badań Naukowych najwyższy w dziejach opolskiego środowiska akademickiego grant w wysokości 10 mln zł z przeznaczeniem na remont tego obiektu. Odbudowa ruszyła z wielką dynamiką. Wyremontowano już jedno skrzydło, w którym znajdą swoją siedzibę instytuty neofilologiczne (germanistyka i anglistyka) oraz dziekanat Wydziału Filologicznego.

W miesiącach letnich tego roku trwały w obiekcie najbardziej skomplikowane prace. Trzeba było bowiem rozebrać całą część frontową, która nie dość, że była zbudowana ze zbutwiałej, często źle wypalonej cegły, to na dodatek stała bez fundamentów na marglowej skarpie. Pod skarpą były różnorakie ubytki, w tym głębokie pęknięcia i wypełnione szlamem tunelowe przestrzenie. Za pomocą górniczych wwiertów trzeba było wprowadzić dziesiątki ton zaprawy cementowej, aby utwardzić grunt i na specjalnie wbitych żelbetonowych palach zbudować fundament.

Jeszcze trudniejsza sytuacja ujawniła się wewnątrz budynku, kiedy przyszło wzmocnić popękane i zbyt słabe na obecne potrzeby stropy. Ściany należało ściągnąć klamrami, likwidować chemicznie zawilgocenia i zagrzybienia, specjalnymi podkopami - szczególnie od strony kościoła - wzmocnić fundamenty.

Momenty krytyczne mamy już za sobą. Po koniecznych wyburzeniach wewnętrznych, zagrzybionych ścian, wzmocnieniu, a w znacznej części zbudowaniu nowych fundamentów, zespoleniu całej bryły wielkimi metalowymi klamrami i po wzmocnieniu stropów odsłoniły się przed nami piękne przestronne sale z urokliwymi szerokimi korytarzami. Już dziś nie ulega wątpliwości, że w przyszłości będzie to reprezentacyjny budynek Uniwersytetu, a jednocześnie chluba miasta i regionu. Sale pragniemy wyposażyć w obrazy, rzeźby oraz stylowe meble, tak jak to się dzieje w patyną okrytych uniwersytetach europejskich. Będziemy w tym celu szukać sponsorów, ludzi hojnych i wrażliwych, którym nie jest obojętne, jaką formę zewnętrzną ma nasz Uniwersytet, w jakich salach i w jakim otoczeniu studiuje młodzież.

Już obecnie Spółka ,Wodociągi i Kanalizacja", którą kieruje pan prezes Adam Rak, podarowała - z przeznaczeniem dla przyszłego budynku Rektoratu - piękny artystycznie, duży obraz pędzla Edwarda Szczapowa, przedstawiający panoramę Opola z 1744 r., a dyrektor Przedsiębiorstwa Rolnego w Przylesiu Dolnym inż. Jerzy Matwiejów podarował Uniwersytetowi zabytkową pompę, która stanie na dziedzińcu remontowanego obiektu.

Najbardziej jednak hojnym darczyńcą jest prezes i właściciel rybnickiego przedsiębiorstwa ,Orient" p. Norbert Kwaśniok, który postanowił podarować Uniwersytetowi pomnik księcia opolskiego Jana Dobrego. Monument ten za kilkadziesiąt minut uroczyście odsłonimy przed frontonem głównego gmachu naszej Uczelni. Jest to, proszę Państwa, nie waham się użyć stwierdzenia, dar niespotykany. Pan Norbert Kwaśniok, syn powstańca śląskiego i wielki miłośnik sztuk artystycznych, bibliofil, poliglota, ufundował pomnik wielkiej wartości materialnej i artystycznej. Zakupił 5-tonową bryłę piaskowca, pozyskał jako rzeźbiarza wybitnej klasy artystę p. Wiesława Kamińskiego, zorganizował transport, zapewnił wszelkie warunki, by ten monument trafił na wyznaczone miejsce. W takich wypadkach tworzy się wielkie komitety społeczne, zbiera fundusze, organizuje się konkursy artystyczne i proces budowy pomnika trwa częstokroć latami. Pomnik Jana Dobrego, dzięki sprawności organizacyjnej p. Norberta Kwaśnioka, powstał w ciągu 3 miesięcy. Będzie on ozdobą naszego miasta, naszego Uniwersytetu. Będzie głosił kult solidnej pracy i gospodarności, bo książę Jan Dobry jest symbolem miłości do miasta i dbałości o jego piękno oraz bogactwo.

Pozwólcie Państwo, że właśnie teraz gorąco za ten niezwykły dar p. Norbertowi Kwaśniokowi podziękuję. Chcę jednocześnie złożyć serdeczne gratulacje i wyrazy wysokiego uznania artyście rzeźbiarzowi p. Wiesławowi Kamińskiemu rodem z Wodzisławia Śląskiego, który pięknej idei prezesa ,Orientu" nadał tak kunsztowny kształt artystyczny.

Pragnę również podziękować prezesowi przedsiębiorstwa ,Intersilesia" p. Karolowi Cebuli za ufundowanie dwóch wysokich stypendiów dla wyróżniających się studentów naszego Uniwersytetu.

W ubiegłym roku akademickim zakończono wielkie prace inwestycyjne na Wydziale Teologicznym, które w całości finansowane były przez władze kościelne. Przypomnę, iż przy ul. Drzymały, w dawnych - pięknie odremontowanych - budynkach koszarowych funkcjonują w symbiozie Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Opolskiej i Gliwickiej oraz Wydział Teologiczny naszego Uniwersytetu. Jest to realizacja wizjonerskiej myśli Ks. arcybiskupa Alfonsa Nossola.

W ciągu ostatnich czterech lat, oprócz adaptacji budynków koszarowych, wzniesiono tam nowoczesną bibliotekę Wydziału Teologicznego z podziemnym parkingiem, salę gimnastyczną, a w ostatnim roku bardzo nowoczesny, trzykondygnacyjny obiekt, w którym w centralnej części umieszczono Kościół Seminaryjno-Akademicki pod wezwaniem św. Jadwigi, patronki Śląska. W górnej części zlokalizowana jest aula na 800 osób, a w podziemiach pomieszczenia, które będą służyć duszpasterstwu akademickiemu i szeroko rozumianej działalności kulturalnej. Przy budowie świątyni akademickiej ogromne zasługi położył ks. dr Albert Glaeser.

W październiku ubiegłego roku otwarto nowoczesne laboratorium Zakładu Chemii Ekologicznej w przyziemiach Domu Studenta ,Mrowisko" (pomieszczeniach byłej stołówki) za kwotę 1,8 mln zł. Kapitalny remont przeszła siedziba Wydawnictwa UO przy ul. Sienkiewicza.

Intelektualny puls Uniwersytetu


W minionym roku akademickim utrzymywała się duża aktywność intelektualna naszego środowiska. Badania prowadzono w ramach 331 tematów (w roku ubiegłym 324) wynikających z głównych kierunków badawczych. Poniesione zostały na ich realizację nakłady w wysokości 2 miliony 587 tysięcy zł (w ubiegłym roku 2 mln 57 tys. zł).

Realizowaliśmy 23 granty (w ubiegłym roku 16). Ponadto pracownicy nasi brali udział w realizacji 9 grantów prowadzonych przez inne jednostki. Na uwagę zasługuje udział pracowników Instytutu Psychologii w realizacji dwóch grantów administrowanych przez NATO oraz w jednym administrowanym przez instytucje amerykańskie. Osobowo, najbardziej interesujące granty realizowali: z Instytutu Psychologii - prof. Wiesław Łukaszewski ,Prywatne koncepcje natury ludzkiej i ich funkcje regulacyjne", prof. Dariusz Doliński ,Strategia wpływu społecznego", prof. Andrzej Szmajke ,Autoprezentacja i samookłamywanie", prof. Krzysztof Kaniasty ,Psychologiczne problemy udzielania i otrzymywania pomocy oraz następstwa kataklizmu", dr Anna Bokszczanin ,Predyktory odległych w czasie negatywnych efektów w zakresie dobrostanu dzieci i młodzieży - ofiar powodzi 1997 roku"; z Instytutu Filologii Polskiej dr Ewa Lochner na temat ,Słowiański atlas onomastyczny" i dr Mirosław Lenart nt. ,Wierszowane spory w literaturze staropolskiej"; prof. Adam Suchoński z Instytutu Historii nt. ,Obraz przeszłości Polski w międzynarodowych podręcznikach do nauczania historii"; prof. Jacek Zaleski z Instytutu Chemii nt. ,Struktura i przemiany fazowe w niektórych halogenoantymonianach"; prof. Janusz Czelakowski (Instytut Matematyki) nt. ,Logika i działanie"; prof. Teresa Borowska z Instytutu Studiów Edukacyjnych nt. ,Zasoby emocjonalne dzieci i młodzieży zadaniem dla edukacji"; prof. Józef Jagas z Wydziału Ekonomicznego nt. ,Metody zwiększania produktywności i konkurencyjności w warunkach integracji Polski z Unią europejską" oraz ks. dr Józef Mikołajec z Wydziału Teologicznego nt. ,Status i posługa teologów świeckich w Polsce".

Ze środków statutowych uczelnia realizowała 108 tematów (w roku poprzednim 103), na realizację których wydatkowano kwotę 1 mln 277 tys. zł, przy dotacji 1 mln 208 tys. zł.

W ramach badań własnych realizowano 106 tematów. Na podstawie umów zawartych z jednostkami gospodarczymi instytuty realizowały 19 tematów (w r.ub. 17), w tym 2 tematy zlecone przez Unię Europejską w ramach programu Copernicus. Z powyższej liczby grantów - 11 tematów zostało zakończonych i sprzedanych za kwotę 65,9 tys. zł.

W minionym roku akademickim 10 osób uzyskało tytuł naukowy profesora (Wojciech Chlebda, Dariusz Doliński, Władysław Hendzel, Jacek Hetper, Włodzimierz Kaczorowski, Jerzy Lis, Czesława Rosik-Dulewska, Joanna Rostropowicz, Helmut Sobeczko, Stanisława Sokołowska); 12 osób uzyskało stopień doktora habilitowanego, 30 osób stopień naukowy doktora.

Pięciu studentów naszej Uczelni uzyskało stypendia Ministra Edukacji Narodowej na rok akademicki 2000/2001.

Uniwersytet zorganizował 33 konferencje naukowe, w tym 22 z udziałem gości zagranicznych, w których uczestniczyli m.in. tak wybitni uczeni, jak profesorowie: Takahiro Kondo (Japonia), P. Tajt (Anglia), R. Quijada (Chile), Richard Dargie (Anglia), Goran Behre (Szwecja), Giorgio di Marija (Włochy), bp prof. Walter Kasper (Niemcy), a z polskich uczonych m.in. profesorowie Tadeusz Lewowicki (U. Warszawski), Kazimierz Denek (U. Adama Mickiewicza w Poznaniu), ks. prof. Bogusław Nadolski (U. Stefana Wyszyńskiego), Andrzej Hryniewicz (PAN, Kraków), prof. Jan Barcz (Ambasador RP w Austrii), prof. Roch Sulima (U. Warszawski), prof. Tadeusz Sławek (U. Śląski).

Opolscy uczeni biorą aktywny udział jako członkowie w Komitecie Badań Naukowych (prof. Stanisław Gajda), w Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych (ks. prof. Kazimierz Dola i prof. Stanisław Gajda), w Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego (prof. Józef Musielok), w Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej (prof. Krystyna Borecka) oraz w licznych komitetach PAN (m.in. prof. Wiesław Łukaszewski jest przewodniczącym Komitetu Nauk Psychologicznych PAN), a także w towarzystwach naukowych. Prof. Teresa Smolińska została laureatką nagrody Zygmunta Glogera i nagrody im. Wojciecha Korfantego.

W ubiegłym roku akademickim Uniwersytet Opolski prowadził współpracę naukową z partnerami zagranicznymi w ramach 46 porozumień o współpracy bezpośredniej. Współpraca ta prowadzona była w ramach 75 tematów badawczych, m.in. z Uniwersytetami w Jenie, Poczdamie, Manheim, Parmie, Lund, w Wiedniu, Koszycach, Ostrawie, Orleanie, Moskwie.

Uniwersytet nasz gościł 212 osób z zagranicy a ponad 200 pracowników Uniwersytetu Opolskiego było goszczonych w uczelniach zagranicznych. Delegacje naszego Uniwersytetu przyjmowane były m.in. przez: redaktora naczelnego paryskiej ,Kultury" Jerzego Giedroycia, rektora Uniwersytetu w Potenzy (Bazylikata, Włochy), rektorów Uniwersytetów w Regensburgu, Poczdamie, Pradze, Rzymie. Delegacja UO uczestniczyła w I Zjeździe Rektorów Uniwersytetów Świata w Rzymie - Watykanie, zorganizowanym pod patronatem papieża Jana Pawła II. W Opolu gościli m.in.: rektor Uniwersytetu w Moguncji prof. Josef Reiter oraz rektor Uniwersytetu w Regensburgu prof. Helmut Altner.

Cztery wydziały Uniwersytetu otrzymały wysoką ocenę Komitetu Badań Naukowych jako jednostki II kategorii (na sześć możliwych).

Wielu pracowników UO jest członkami komitetów redakcyjnych czasopism o zasięgu krajowym i regionalnym. Pełnią ponadto liczne funkcje społeczne (np. prof. Stanisław Dolata jest przewodniczącym Rady Miasta Opola), są konsultantami naukowymi i metodycznymi towarzystw, Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego w Opolu, Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych itp. 17 marca 2000 r. został otwarty w ramach Wydziału Teologicznego UO Instytut Badań nad Ekumenią i Integracją, którego dyrektorem został ks. arcybiskup prof. Alfons Nossol.

Kontynuowana jest z wielkim powodzeniem, zapoczątkowana przed czterema laty, Złota Seria Wykładów Otwartych. W minionym roku akademickim wykładowcami w ramach tej serii byli: wybitny socjolog prof. Jerzy Szacki, dr Jan Kułakowski (minister ds. integracji europejskiej), dr Andrzej Olechowski - ekonomista, były minister spraw zagranicznych, dr Günther Esters, wybitny publicysta niemiecki.




Wykład ,Nacjonalizm a religia", wygłoszony w ramach Złotej Serii Wykładów Otwartych przez prof. Jerzego Szackiego; styczeń 2000 r.

Bardzo ważnym wydarzeniem, nie tylko dla naszej wspólnoty uniwersyteckiej, było przyznanie doktoratu honorowego UO wybitnemu polskiemu humaniście, koryfeuszowi nauk historycznych, wiceprezesowi PAN prof. Januszowi Tazbirowi. Wydarzenie to było bardzo szeroko komentowane przez radio, telewizję i prasę. Mowa doktora honorowego odbiła się szerokim echem nie tylko w społeczności uniwersyteckiej Opola, a gośćmi tej uroczystości byli tak wybitni uczeni, jak: prof. Henryk Samsonowicz, prof. Juliusz Bardach, prof. Andrzej Wyczański, prof. Mirosław Mossakowski (prezes PAN), prof. Jan Baszkiewicz, prof. Wojciech Wrzesiński (prezes PTH), prof. Józef Gierowki. Uroczystości nadania doktoratu honorowego prof. Tazbirowi towarzyszyła bardzo oryginalna wystawa biograficzna poświęcona doktorowi honorowemu, którą przygotował zespół Biblioteki Głównej Uniwersytetu.




Nadanie doktoratu honoris causa UO prof. Januszowi Tazbirowi. 10 marca 2000 r.

Kierownictwo UO uczestniczyło w nadaniu godności dhc: Uniwersytetu Wrocławskiego kanclerzowi Helmutowi Kohlowi (w przewodzie tym recenzentem był ks. arcybiskup prof. Alfons Nossol); Uniwersytetu Gdańskiego - Madeleine Albright; Uniwersytetu Jagiellońskiego - Karlowi Dedeciusowi, Henrykowi M. Góreckiemu, Gustawowi Herlingowi-Grudzińskiemu, Jerzemu Jarockiemu, Pietro Marchesaniemu, Sławomirowi Mrożkowi i Jerzemu Nowosielskiemu.




Spotkanie z kanclerzem Helmutem Kohlem we Wrocławiu, podczas uroczystości nadania mu tytułu doktora honoris causa przez Papieski Fakultet Teologiczny we Wrocławiu. 11 stycznia 2000 r.

W maju do Watykanu udała się pielgrzymka złożona z pracowników Uniwersytetu Opolskiego. W czasie audiencji papież Jan Paweł II zwracając się do Opolan, powiedział:

"Witam pielgrzymkę reprezentującą środowisko Uniwersytetu Opolskiego wraz z dziekanem Wydziału Teologicznego i innymi przedstawicielami władz wydziałowych i uczelnianych. Życzę, aby z tej młodej polskiej uczelni wychodzili ludzie rozmiłowani w prawdziwej kulturze i czystej wolności, zdolni do postępowania w świetle prawdy, zaangażowani w spełnienie tego wszystkiego, co jest prawdziwe, dobre i słuszne" (cytat z L'Osservatore Romano" 18.05.20022).

Dużym sukcesem mogą się pochwalić dwa uniwersyteckie wydawnictwa. Kierowane przez dr Janinę Nijakowską ,Wydawnictwo UO" wydało ok. 50 pozycji o łącznej objętości ponad 750 arkuszy wydawniczych (w tym świetne szkice Zdzisława Najdera o Józefie Conradzie Korzeniowskim). Wydawnictwo Wydziału Teologicznego w ostatnim roku wydało 35 monografii i prac zbiorowych.

Biblioteka Główna UO wzbogaciła się o archiwum ,Rodła", które w spadku po Helenie Lehr, bliskiej współpracowniczce Edmunda Osmańczyka, przekazał Jose Luis Pelaez, syn pani Lehr mieszkający na stałe w Szwajcarii. Archiwum ,Rodła" stanowią fotografie, korespondencja, wycinki prasowe i teczki osobowe członków ,Rodła" oraz dokumenty dotyczące Związku Polaków w Niemczech. Doktor honoris causa UO Tadeusz Różewicz przekazał bibliotece Instytutu Filologii Germańskiej cześć swych prywatnych zbiorów.

Był to też rok znaczących sukcesów w sporcie akademickim. Zespół siatkarek AZS-Coroplast utrzymał swą pozycję w I lidze, a także wygrał kilka prestiżowych zawodów. Zespół opolskich siatkarek zajął pierwsze miejsce (po raz trzeci z rzędu) w Mistrzostwach Polskich Uniwersytetów.

Sukcesy odnosił również studencki ruch kulturalny organizując m.in. imprezy ,piastonaliowe" z udziałem czołówki polskich młodzieżowych zespołów estradowych (Stanisława Sojki, T. Love, Grzegorza Turnau'a, Kayah), Giełdę Piosenki Studenckiej, rajdy studenckie, maratony i przeglądy filmowe (m.in. przegląd filmów Krzysztofa Kieślowskiego z udziałem scenarzysty i polityka Krzysztofa Piesiewicza; przeglądowi towarzyszyła sesja naukowa). W klubach studenckich miały miejsce liczne spotkania z politykami, m.in. z Janem Marią Rokitą, Januszem Korwinem-Mikke, Markiem Belką, Mirosławem Handkem.

Tu szczególne miejsce mają takie organizacje, jak Samorząd Studencki z jego przewodniczącym Zbigniewem Zuchewiczem i Niezależne Zrzeszenie Studentów.

W minionym roku akademickim śmierć zabrała ze wspólnoty uniwersyteckiej długoletniego dyrektora administracyjnego Uniwersytetu dra Kazimierza Sochackiego, dydaktyka matematyki dra Stanisława Kucharczyka, zasłużoną bibliotekarkę mgr Małgorzatę Wrzeciono, fizyka i poetę mgra Andrzeja Pierszkałę.

Ubiegły rok akademicki, z którego szczegółowe sprawozdanie będzie opublikowane w naszym piśmie uniwersyteckim ,Indeks" i który został zilustrowany na bardzo pięknej wystawie pn. ,Rok, który minął", przygotowanej przez p. Helenę Okoń i Mariana Wojewodę, eksponowanej w holu Uniwersytetu - był bardzo owocny, pracowity i trudny.

Był to również okres szczególnie ciężki dla mnie osobiście, gdy przed kilku miesiącami podjęto próbę zdyskredytowania, w oczach opinii publicznej całego kraju, mojej siedmioletniej pracy na rzecz ratowania zabytków nekropolnych Śląska Opolskiego. I niech mi wolno będzie podziękować Senatowi mojego Uniwersytetu oraz środowiskom akademickim w kraju, że w tych trudnych dla mnie osobiście chwilach nie byłem osamotniony.

Przed czterema laty jako nowo wybrany rektor sformułowałem tezę, że Opole nie będzie, tak jak dotąd nigdy nie było w swych dziejach, miastem przemysłowym. Rysuje się przed nim natomiast szansa, aby stać się miastem, którego główną siłą motoryczną będzie nauka, oświata i kultura. Ta teza znajduje potwierdzenie. Tu - w stolicy jednego z szesnastu województw - usytuowane bowiem są główne instytucje oświatowe, kulturalne i naukowe, szkoły ogólnokształcące oraz licea artystyczne, technika, studia pomaturalne, teatry, filharmonia, muzea, kina, redakcje gazet, radia i telewizji.

Opole w ostatnich latach ma ogromny przyrost studentów. W trzech istniejących szkołach o statusie akademickim jest ponad 30 tysięcy studentów, czyli 1/5 mieszkańców miasta. Jeśli doliczyć do tego 2,5 tysiąca pracowników naukowych, dydaktycznych i administracyjnych, to mamy do czynienia z wielkim przedsiębiorstwem, które przynosi miastu obok splendoru - dochody. Jest dużym rynkiem pracy.

Będziemy na Uniwersytecie nadal tworzyć i umacniać silne lobby na rzecz powstania w Opolu dynamicznego ośrodka edukacyjno-naukowego.

Przypomnijmy jeszcze raz - Uniwersytet to jeden z głównych czynników miastotwórczych. Właśnie teraz w Opolu tworzymy jego potencjał, kształt architektoniczny i tradycje na wiele pokoleń. Tu będą zdobywać swoją wiedzę i mądrość życiową całe generacje młodych Opolan. Uniwersytet powinien przynosić sławę i chwałę, prestiż i dumę, naukę i pracę. Jakiego formatu i klasy będzie to Uniwersytet - zależy od nas.

Nasza siódma opolska inauguracja roku akademickiego przypada na czas niezwykły, na okres przełomu tysiąclecia.

Zwracam się przeto do całej wspólnoty uniwersyteckiej naszej uczelni, a przede wszystkim do Was, Panie i Panowie profesorowie, doktorzy i doktoranci, magistrowie oraz do Was - - młodzieży studenckiej z gorącymi słowami zachęty, byśmy zachowując najwyższe standardy moralne i etyczne prowadzili badania naukowe i nauczanie najlepiej jak tylko można w służbie człowieka, we wszystkich jego wymiarach, byśmy dochowali wierności ideałom uniwersalizmu i tolerancji, byśmy swoją twórczą pracą, swoim pogłębianiem wiedzy, swoim przywiązaniem do najlepszych wartości dali świadectwo, że jesteśmy godnymi spadkobiercami idei obywatelskiej, jaka przyświecała twórcom Uniwersytetu Opolskiego. Na koniec pragnę sparafrazować słowa Johna Fitzgeralda Kennedy'ego: "nie pytaj, co uniwersytet może ci dać, ale odpowiedz sobie, co ty możesz dać uniwersytetowi".



Najciekawsze konferencje organizowane były na temat:
  1. XXXI seminarium anihilacji pozytonów (ogólnopolska)
  2. Klasztor w mieście średniowiecznym i nowożytnym
  3. Frazeografia słowiańska: teoria i praktyka, tradycje, teraźniejszość, przy
  4. Problematyka współczesnych badań teologicznych w Polsce i Niemczech
  5. Nauczanie historii na terenach zróżnicowanych etnicznie
  6. Osobowość nauczyciela XXI wieku
  7. Regionalizm w badaniach językoznawczych i literaturoznawczych
  8. Recepcja posoborowej odnowy liturgicznej w Europie
  9. Silesia Lotina
  10. 7th International Seminar on Organometallic Complexes of Vinyl Compound Po
  11. Miasto w okresie przemian - społeczeństwo, gospodarka, przestrzeń
  12. Kompozycja systemów funkcjonowania współczesnych języków słowiańskich
  13. Style humoru
  14. Oświata wobec mniejszości narodowych w Europie Środkowej u progu XXI wieku
  15. Silesia Lotina II
  16. Ekumenizm u progu Trzeciego Tysiąclecia
Do góry


Design & DB Interface Witold Rugowski
(c) 2001