indeks.jpg navi.jpg


Kronika Uniwersytecka

Ujarzmianie kontrowersji

Z cmentarza pod kaplicę

Wywiad z prof. Antonim Opolskim

Potrójny jubileusz

Za dorobek naukowy i inwestycje

Nominacja do nagrody Totus 2002

Zrobiono dla nas wyjątek

8 listopada 2002 r. gościem Uniwersytetu Opolskiego był prof. Antoni Opolski, rektor opolskiej WSP w latach 1959 - 1961, który spotkał się z rektorem UO prof. Józefem Musielokiem, odwiedził też pracowników Instytutu Fizyki.

Pytanie do prof. Antoniego Opolskiego.

„Indeks”: - Dzisiejsze spotkanie dwóch rektorów naszej uczelni: pana - rektora WSP w latach 1959-1961 i obecnego rektora Uniwersytetu Opolskiego prof. Józefa Musieloka - to także spotkanie mistrza z uczniem. Jak się pan czuje w tej podwójnej roli?

- Czuję się bardzo zażenowany, kiedy słyszę, że jestem uważany za mistrza profesora Musieloka, albowiem poza samą koncepcją badawczą, którą opracowałem, młodzi pracownicy ówczesnego Instytutu Fizyki WSP działali sami, wykazując dużą samodzielność, pracowitość oraz zdolności badawcze. Mój udział w rozwoju tej gałęzi badań był bardzo mały. Oczywiście nigdy nie przypuszczałem, że spektroskopia atomowa może być wstępem do pełnienia funkcji rektora... Jest to dla mnie bardzo radosnym zaskoczeniem, bo świadczy o potędze myślenia fizycznego, które - jak się okazuje - ma także znaczenie w działalności organizacyjno-administracyjnej. Nigdy nie sądziłem, że dożyję czasów, kiedy opolska uczelnia będzie w tak imponującej kondycji. Za moich czasów - czasów WSP - kształciliśmy wyłącznie magistrów, dzisiejszy Uniwersytet Opolski kształci doktorów, doktorów habilitowanych, zatrudnia całą rzeszę znakomitych profesorów... Przez tych czterdzieści lat wiele się na uczelni zmieniło. To bardzo dobrze świadczy o tutejszym środowisku naukowym.

Ramka: Prof. Antoni Opolski (ur. w 1913 r.) był czwartym z kolei rektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Prof. Stanisław S. Nicieja, w swojej książce pt. Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Opolu 1950 - 1990, odnotował: „Po wyborach w 1959 r. kierownictwo uczelni przejął (...) wybitny wrocławski astronom, prof. Antoni Opolski, pochodzący z ze wschodniej Małopolski. Absolwent gimnazjum w Buczaczu i Uniwersytetu Lwowskiego Jana Kazimierza, tuż przed wojną doktoryzował się z zakresu astronomii u prof. Eugeniusza Rybki. Wzięty do niewoli podczas kampanii wrześniowej 1939 r., całą wojnę przeżył w oflagach w Arnswalde i Gross Born. Tam też napisał książkę Astronomiczne podstawy geografii, wydaną później w Polsce czterokrotnie. W grudniu 1945 r. osiadł we Wrocławiu i podjął pracę na tamtejszym uniwersytecie oraz w obserwatorium astronomicznym. Z WSP współpracował od 1952 r. do 1976 r. w ramach Katedry Fizyki. Zainicjował w Opolu badania z zakresu spektroskopii atomowej (jest to dział fizyki, który w sposób istotny łączy się z badaniami astrofizycznymi i dostarcza podstawowych danych wykorzystywanych przy badaniu składu chemicznego i ewolucji obiektów kosmicznych). Pod kierownictwem prof. A. Opolskiego powstała w Opolu pracownia spektroskopii plazmy. Jego uczniami, pracującymi nadal w Opolu, są: prof. Bolesław Grabowski, doc. Antoni Golly, dr Józef Musielok i dr Tadeusz Wujec. Dorobek naukowy prof. A. Opolskiego liczy około 50 pozycji, w tym kilka zwartych prac popularno-naukowych, m.in. Atlas astronomiczny, Kalendarz i jego dzieje, Ziemia jako zegar astronomiczny.

 
up.pngDo góry

(c) 2003 Adrian Kajda