indeks.jpg navi.jpg


Kronika Uniwersytecka

Rektor wśród noblistów

Prof. K. Czaja członkiem Komitetu Chemii PAN

Honor dla uczelni

Kondolencje

Prof. Wiesław Lesiuk (1943-2003)

Profesor Najder na emeryturze

Jubileusz prof. Zdzisława Piaseckiego

Nominacje profesorskie

 

 


 


Nominacje profesorskie

Prof. dr hab. Jan Kopiec

Urodził się 18 grudnia 1947 r. w Zabrzu w rodzinie robotniczej. Od 1948 r. mieszkał w Bytomiu-Szombierkach, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej. Maturę zdał w 1965 r., po czym wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Śląska Opolskiego z siedzibą w Nysie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk biskupa opolskiego Franciszka Jopa 30 kwietnia 1972 r., w katedrze opolskiej.

Przez sześć lat pracował jako wikariusz, najpierw w parafii św. Franciszka w Zabrzu (1972-1974), a następnie w Zabrzu-Rokitnicy (1974-1978). W 1977 r. uzyskał magisterium z teologii na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na podstawie pracy pt. Służba Boża w dekanacie bytomskim w latach 1598-1665 w świetle wizytacji, pisanej pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. W. Schenka.

W 1978 r. biskup opolski prof. dr hab. Alfons Nossol skierował go na studia specjalistyczne w Instytucie Historii Kościoła Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w zakresie nauk pomocniczych historii (archiwistyki), które ukończył w 1982 r. ze stopniem doktora teologii w zakresie historii Kościoła na podstawie pracy pt. Historiografia diecezja wrocławskiej do roku 1821, pisanej na seminarium naukowym ks. prof. dra hab. S. Librowskiego.

Po powrocie do diecezji podjął wykłady z historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym Śląska Opolskiego w Nysie, a od 1986 r. w Diecezjalnym Instytucie Teologiczno-Pastoralnym w Opolu (filia Wydziału Teologicznego KUL), dodatkowo w latach 1985-1993 prowadził zajęcia z tego przedmiotu w Misyjnym Wyższym Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Nysie. W latach 1982-1984 był prefektem w Wyższym Seminarium Duchownym, w roku akademickim. 1985/86 - wicedyrektorem. W 1986 r. otrzymał nominację na dyrektora Archiwum Diecezjalnego w Opolu.

Rok akademicki 1984/85 spędził w Rzymie na kwerendzie w Archiwum Watykańskim, pogłębiając równocześnie studia z zakresu archiwistyki kościelnej w Scuola Vaticana di Paleografia, Diplomatica ed Archivistica. 5 grudnia 1992 r. został mianowany przez Ojca św. Jana Pawła II biskupem pomocniczym diecezji opolskiej, a święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1993 r. w bazylice watykańskiej z rąk papieża. Biskup Alfons Nossol mianował go wikariuszem generalnym, członkiem Kolegium Konsultorów Diecezjalnych i Rady Kapłańskiej.

Od chwili utworzenia państwowego Uniwersytetu Opolskiego z Wydziałem Teologicznym, w 1994 r. pracował w Katedrze Historii Kościoła i Patrologii, jako adiunkt. W 1998 r. przeprowadził przewód habilitacyjny na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na podstawie dorobku i przedstawionej rozprawy pt. Między Altransztadem a Połtawą. Stolica Apostolska wobec obsady tronu polskiego w latach 1706-1709 (druk: Opole 1997), wraz z dwoma tomami edycji źródeł, jako integralną całością. Kolokwium habilitacyjne odbyło się 18 maja 1998 r. Dnia 7 lipca 2000 r. mianowany został profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego w Opolu (od
l października 2000 r. do 30 września 2005 r.).

17 listopada 2003 r. prezydent Rzeczpospolitej Polskiej nadał biskupowi Kopcowi tytuł profesora nauk teologicznych na podstawie dorobku i pracy pt.: Biskup Henryk Grzondziel (1897-1968). W służbie Kościoła na Śląsku, Opole 2002.

Jest członkiem Rady Naukowej Episkopatu (od 1996 r.) oraz towarzystw naukowych: Towarzystwo Naukowe KUL (od 1983 r.); Görres-Gesellschaft zur Pflege der Wissenschaft z siedzibą w Kolonii (od 1989 r.) oraz Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (od 1991 r.).

Zainteresowania naukowe biskupa koncentrują się wokół trzech płaszczyzn badawczych: Kościół katolicki na Śląsku w XVI-XVIII wieku w okresie reformy trydenckiej; dzieje Kościoła na Śląsku Opolskim; nuncjatura papieska w Polsce w XVII i XVIII wieku - dzieje i edycja akt nuncjuszy papieskich w Polsce.

Jest autorem ok. 300 prac naukowych w postaci artykułów, haseł w encyklopediach specjalistycznych (Encyklopedia Katolicka, Lexikon für Theologie und Kirche, Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1198-1803) i publikowanych referatów. Spośród prac zwartych (poza wspomnianą już rozprawą habilitacyjną i książką “profesorską”) na uwagę zasługuje edycja akt nuncjusza J. Piazzy - Acta nuntiaturae Polonae. Moderatore: Henryk Damian Wojtyska CP. T. 41: lulius Piazza (1706-1708). Vol. 1-3, Romae 1991-1998, wydane przez Polski Instytut Historyczny prof. K. Lanckorońskiej; pierwszy wolumin nuncjusza M. Spinoli - Acta nuntiaturae Polonae. T. 42: Nicolaus Spinola (1707-1712). Romae 2002. Vol. l: (20 VIII 1707 - 30 VI 1708). Dzieje Kościoła katolickiego na Śląsku Opolskim, Opole 1991, wydane przez Instytut Śląski w Opolu. Diecezja gliwicka. Dzieje i współczesność, przedmowa. bp Jan Wieczorek, Gliwice - Wydawnictwo. Św. Krzyża w Opolu 1999. Kościół śląski w swoim milenium. Cykl pogadanek historycznych na antenie opolskiego Radia PLUS - 1999, Opole - Wydawnictwo. Św. Krzyża 2000.

up.pngDo góry

(c) 2003 Adrian Kajda