indeks.jpg navi.jpg


Kronika Uniwersytecka

Rektor wśród noblistów

Prof. K. Czaja członkiem Komitetu Chemii PAN

Honor dla uczelni

Kondolencje

Prof. Wiesław Lesiuk (1943-2003)

Profesor Najder na emeryturze

Jubileusz prof. Zdzisława Piaseckiego

Nominacje profesorskie

 

 


 


Profesor Najder na emeryturze

16 października w Auli Błękitnej Collegium Maius UO odbyło się uroczyste posiedzenie Rady Wydziału Filologicznego, podczas którego pożegnano odchodzącego na emeryturę prof. Zdzisława Najdera, przez kilka lat związanego z Instytutem Filologii Angielskiej UO.

Gości (przybyłych nawet z Uniwersytetu Gdańskiego) przywitał dziekan Wydziału Filologicznego prof. dr hab. Stanisław Kochman. W zastępstwie rektora UO prof. Józefa Musieloka profesora Zdzisława Najdera żegnał prorektor UO prof. dr hab. Janusz Słodczyk: - Właściwie wdzięczny jestem rektorowi Musielokowi za jego nieobecność, bo dzięki temu mogę uczestniczyć w tak doniosłym wydarzeniu, jakim jest pożegnanie tak wybitnej postaci, jaką jest Zdzisław Najder. 

Prof. Janusz Słodczyk, w imieniu rektora UO prof. Józefa Musieloka, odczytał list, w którym podniesione zostały zasługi prof. Zdzisława Najdera dla Uniwersytetu Opolskiego: m.in. wzmocnienie kadry opolskiej anglistyki, twórczą obecność, inspirującą dla studentów i naukowców UO oraz podarowanie opolskiej anglistyce księgozbioru (2500 książek). Rektor UO wyraził również radość, że prof. Najder zadeklarował dalszą współpracę z Uniwersytetem Opolskim.

Prof. dr hab. Andrzej Ciuk, dyrektor Instytutu Anglistyki UO, dziękował profesorowi Najderowi za partnerstwo i otwartość.

- Muszę powiedzieć - wyznał żartem - że profesor Najder nigdy nie utrudniał mi życia, pomimo, że jako człowiek-legenda znajdował się wobec mnie w roli podwładnego.

Prof. Andrzej Ciuk przypomniał również bogaty dorobek profesora Najdera: polityczny (m.in. praca w Radiu Wolna Europa) i naukowy (badania nad twórczością Józefa Conrada). Przywołał okres współpracy Najdera z paryską "Kulturą", "Twórczością", "Więzią". Na koniec powiedział: - Polska potrzebuje mądrych ludzi, Polska potrzebuje pana.

Do wystąpień poświęconych profesorowi Najderowi przyłączył się również prof. Jan Iluk z Uniwersytetu Gdańskiego. - Jestem tu dlatego, że naturalne jest zainteresowanie gdańszczan twórczością Conrada, a tym samym i panem, który badaniu tej twórczości się poświęcił.

W imieniu gdańskiego środowiska naukowego prof. Jan Iluk podziękował prof. Zdzisławowi Najderowi za inspirację, niezbędną naukowcom oraz za przykład odwagi, obecnej w jego działalności politycznej.

Sam prof. Zdzisław Najder wyznał:

- Jestem bardzo wdzięczny Uniwersytetowi Opolskiemu, że pozwolił mi wrócić na polski uniwersytet po czterdziestu latach przerwy. Od czasu zwolnienia mnie przez Uniwersytet Warszawski, po udzieleniu przeze mnie wywiadu w studenckim piśmie w Stanach Zjednoczonych, nie było mi dane uczyć na polskich uczelniach. Przechodząc na emeryturę, chciałbym przeprosić za to, że poświęcając wiele czasu studentom, za mało miałem go dla pracowników. Bardzo cenię sobie to, że dano mi możliwość dalszej współpracy z Uniwersytetem Opolskim, jednak mam świadomość, że człowiek, zwłaszcza stary, powinien mieć swoją miarę biologiczną. Życie ma po prostu swoje prawa i nie wiem, czy podołam wszystkim zobowiązaniom.

Profesor Najder podziękował ówczesnym władzom UO, dzięki którym związał się z Uniwersytetem Opolskim: prof. dr. hab. Zdzisławowi Piaseckiemu, wówczas dziekanowi Wydziału Filologicznego, prof. dr. hab. Stanisławowi Nicieji, wówczas rektorowi UO. Swojemu bezpośredniemu przełożonemu prof. Andrzejowi Ciukowi wyraził wdzięczność za to, że był niekłopotliwym szefem. Obecnemu na sali Stanisławowi Jałowieckiemu przypomniał o działalności "przestępczej", jaką obaj w czasach politycznej zawieruchy prowadzili.

Swój pożegnalny wykład prof. Najder poświęcił "Spuściźnie etosu rycerskiego". Tematowi, nad którym pracował około 40 lat: - Kiedy tak długo pracuje się nad czymś, to trudno o zwięzłą syntezę, jedno jednak można powiedzieć: najdzielniejsze czasy bez pieśni giną w mroku.

Beata Zaremba

 

Zdzisław Najder - (ur. w 1930 r. w Warszawie), prof. dr hab., historyk literatury, publicysta, polityk Pseudonimy: Exul, Bogusław Grodzicki, Marian Kowalski, Bronisław Lasocki, Socjusz. W latach 1949-52 i 1954 studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1949-52 filozofię. Asystent w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, w latach 1958-59 asystent w Katedrze Estetyki UW. Członek Klubu Krzywego Koła (1957-58),  w latach 1957-59 i 1969-81 w redakcji "Twórczości", w latach 1957-83 - w Związku Literatów Polskich, od 1958 w polskim Pen Clubie. W latach 1965-97 wykładał literaturę polską i angielską oraz filozofię na uniwersytetach zagranicznych. W 1976 r. założył Polskie Porozumienie Niepodległościowe. Od 1980 członek i doradca NSZZ "Solidarność". W latach 1981-90 - na emigracji. Od 1982 do 1987 r. dyrektor Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. W latach 1990-91 przewodniczący Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie, od 1991 do 1992 r. - Krajowego Komitetu Obywatelskiego. W latach 1991-93 przewodniczący Klubu Atlantyckiego. W 1992 r. szef doradców premiera Jana Olszewskiego. Krytyk i historyk literatury, badacz twórczości i życia Josepha Conrada Korzeniowskiego. Od 1994 r. prezes Polskiego Towarzystwa Conradowskiego. Od 1997 r. profesor w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Opolskiego. W latach 1997-98 wykładał w Wyższej Szkole Języków Obcych i Ekonomii w Częstochowie; obecnie w tejże uczelni dyrektor Instytutu Josepha Conrada-Korzeniowskiego. Przewodniczący Komitetu Naukowego Dorocznych Wykładów im. Stefana Korbońskiego "Polska w Europie". Od 1998 r. doradca szefa Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej.
Autor m.in.: Nad Conradem (1965), Życie Conrada Korzeniowskiego (1980), Ile jest dróg (1982), Wymiary polskich spraw 1982 - 1990 (1990), Jaka Polska. Co i komu doradzałem (1993), Sztuka i wierność: szkice o twórczości Josepha Conrada (2000).
up.pngDo góry

(c) 2003 Adrian Kajda