indeks.jpg navi.jpg


Kronika Uniwersytecka

Stromą drogą na szczyt

Bliżej Petersburga

Laudacja

Czas na Grotowskiego

Nagrody rektorskie

Nominacje profesorskie

Przemówienie rektora

Psychologia na zakręcie

Jan Paweł II doktorem honoris causa Uniwersytetu Opolskiego

Konkurs im. Wojciecha Wawrzynka

 



Nominacje profesorskie Ks. prof. dr hab. Stanisław Rabiej

Urodził się 7 września 1959 roku w Zabrzu. Tam ukończył liceum ogólnokształcące, klasę o profilu humanistycznym. W 1978 r. rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Śląska Opolskiego w Nysie. W roku 1985, na Wydziale Teologicznym KUL obronił pracę magisterską zatytułowaną Znak dla narodu. Napisał ją pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Józefa Homerskiego. Jej treścią była analiza egzegetyczno-teologiczna tekstu biblijnego Ez 24,15-27.

Po rocznej pracy duszpasterskiej rozpoczął studia specjalistyczne z zakresu teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym KUL. Tam, uczestnicząc w seminarium naukowym prowadzonym przez ks. prof. dr. hab. Czesława Bartnika, napisał pracę licencjacką pt. Znak boskiej godności Jezusa. Analiza teologiczna wybranych tekstów w Czwartej Ewangelii. Temat z zakresu chrystologii biblijnej szerzej i wnikliwiej opracował w późniejszej rozprawie doktorskiej zatytułowanej Chrystologiczne znaczenie biblijnej formuły “Ego eimi”, którą obronił 7 czerwca 1989 roku.

Bezpośrednio po uzyskaniu dyplomu rozpoczął pracę w Redakcji Encyklopedii Katolickiej w Lublinie. Jako asystent naukowy, w latach 1989-1991, był odpowiedzialny za redakcję haseł encyklopedycznych z zakresu teologii dogmatycznej. Oprócz dokonanej korekty kilkudziesięciu obcych opracowań, jest autorem ponad dwudziestu haseł. Należą do nich m.in.: Herezja, Hezychazm, Herezjografia, Hierarchia prawd wiary, Holines Churches, Hofmann Melchior, Hubmaier Balthasar, Huby Józef, Herbest Benedykt.

W latach 1989-1991 prowadził również zajęcia w Wyższym Seminarium Duchownym Śląska Opolskiego w Nysie i w Instytucie Pastoralnym w Opolu. Ważnym zwrotem w jego pracy naukowej był pobyt stypendialny w Paryżu (1991-1995) i Jerozolimie (1995-1996), który wiązał się z przygotowywaną pracą habilitacyjną. W marcu 1998 roku skierował do Rady Wydziału Teologicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie wniosek o wszczęcie przewodu habilitacyjnego na podstawie dotychczasowego dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej pt. In Spiritu et veritate. Kult ofiarniczy w chrześcijaństwie i innych religiach. W pracy dokonał opisu fenomenu religijnej ofiary, szukając elementów wspólnych przynajmniej w obrębie religii monoteistycznych i kilku innych wybranych, jak np. system Wedy, religie starożytnego Egiptu. Konfrontując przedstawione modele ofiar podał argumenty za uniwersalnym charakterem ofiary Chrystusa.  Tytuł doktora habilitowanego uzyskał 21 grudnia 1998 roku.

Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii dogmatycznej, pracował jako adiunkt przy katedrze teologii dogmatycznej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. W ramach swojej specjalizacji wykładał trynitologię, teologiczną naukę o Bogu, pneumatologię, charytologię, chrystologię. W roku akademickim 1997-1998 powierzono mu organizację Gliwickiego Punktu Konsultacyjnego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego. Uruchamiając pracę tego ośrodka zainicjował cykl wykładów pt. Duchowe dziedzictwo Europy; Wobec sprawiedliwości; Przeszłość w przyszłości. Od roku 1999 zajmuje się też koordynacją programu nauczania i planu zajęć dla studium doktoranckiego na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego.

Przygotował także dokumentację oraz petycję Wydziału Teologicznego o przystąpieniu do Międzynarodowej Federacji Uniwersytetów Katolickich (International Federation of Catholic Universities). W marcu 2000 roku wraz z utworzeniem Instytutu Ekumenizmu i Badań nad Integracją powierzono mu katedrę badań nad integracją. W 2000 roku został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Opolskiego. W latach 2001-2002 wykładał także teologię dogmatyczną  na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Karola w Pradze.

Prowadzi cotygodniowe seminaria naukowe (magisterskie i doktoranckie). Pod jego opieką naukową przygotowano i obroniono jedną pracę doktorską, 25 prac magisterskich oraz otwarto cztery przewody doktorskie. Praca naukowa prof. dr. hab. Stanisława Rabieja koncentruje się wokół następujących zagadnień: relacja chrystologii z protologią, soteriologią i eschatologią, związek protologii z ekologią, podstawy współczesnej teologii historii i teologii religii, dialogu ekumenicznego oraz integracji europejskiej. 5 marca tego roku uzyskał tytuł profesora.

 

BEZ

up.pngDo góry

(c) 2003 Adrian Kajda